Adwent rozpoczęty.
Warto zatem zastanowić się nad tym, co to za szczególny czas, który jest nam dany po raz kolejny, aby nie umknął nam zbyt szybko….. Jeśli Adwent oznacza „przyjście, nadejście”, to również oczekiwanie na przyjście. Przyjście kogo, oczekiwanie na kogo? Oczywiście na przyjście Emmanuela, Boga Zbawcy, Syna Bożego!. Izajasz już osiemset lat przed Chrystusem zapowiedział Jego przyjście na świat. Tak długo oczekiwany, wytęskniony, upragniony Bóg Zbawca przyszedł i ciągle przychodzi. Aby zachwycić się tym Bożym planem zbawienia, proponujemy lekturę trzech „Pieśni o Emmanuelu” z Księgi Izajasza, aby poznać, przyjąć i ukochać na nowo Tego, na którego czekamy w Adwencie. Niech ta lektura Pisma Św., zadumanie nad Nim napełni nasze serca większym poznaniem Pana, żebyśmy zapragnęli spotkać Boga tu i teraz, dzisiaj, już w tym Adwencie, tacy jacy jesteśmy. Bo On przychodzi i może dać nam nowe serce, nowego ducha, nowy umysł i nowe ciało i odmienić nas swoją miłością.
„To właśnie w czasie Adwentu Bóg wychodzi na spotkanie człowiekowi, aby go zbawić, wyzwolić, usprawiedliwić i uczynić szczęśliwym.” (Hugon od św. Wiktora)
Emmanuel – Bóg z nami!
O EMMANUELU KRÓLU NASZ I PRAWODAWCO, NADZIEJO I RATUNKU NARODÓW PRZYJDŹ ABY NAS ZBAWIĆ, NASZ PANIE I BOŻE.
Ks. Iz 7,10-17
"I znowu Pan przemówił do Achaza tymi słowami:
«Proś dla siebie o znak od Pana, Boga twego, czy to głęboko w Szeolu, czy to wysoko w górze!»
Lecz Achaz odpowiedział: «Nie będę prosił, i nie będę wystawiał Pana na próbę».
Wtedy rzekł [Izajasz]:
«Słuchajcie więc, domu Dawidowy:
Czyż mało wam
naprzykrzać się ludziom,
iż naprzykrzacie się także mojemu Bogu?
Dlatego Pan sam da wam znak:
Oto Panna pocznie i porodzi Syna,
i nazwie Go imieniem Emmanuel.
Śmietanę i miód spożywać będzie,
aż się nauczy odrzucać zło, a wybierać dobro.
Bo zanim Chłopiec będzie umiał odrzucać zło,
a wybierać dobro,
zostanie opuszczona kraina,
której dwóch królów ty się uląkłeś.
Pan sprowadzi na ciebie i na twój lud,
i na dom twego ojca czasy,
jakich nie było od chwili odpadnięcia Efraima od Judy."
Ks. Iz 9,1-6
"Naród kroczący w ciemnościach
ujrzał światłość wielką;
nad mieszkańcami kraju mroków
światło zabłysło.
Pomnożyłeś radość, zwiększyłeś wesele.
Rozradowali się przed Tobą,
jak się radują we żniwa, jak się weselą
przy podziale łupu.
Bo złamałeś jego ciężkie jarzmo
i drążek na jego ramieniu, pręt jego ciemięzcy
jak w dniu porażki Madianitów.
Bo każdy but pieszego żołnierza,
każdy płaszcz zbroczony krwią,
pójdą na spalenie, na pastwę ognia.
Albowiem Dziecię nam się narodziło,
Syn został nam dany,
na Jego barkach spoczęła władza.
Nazwano Go imieniem:
Przedziwny Doradca, Bóg Mocny,
Odwieczny Ojciec, Książę Pokoju.
Wielkie będzie Jego panowanie
w pokoju bez granic na tronie Dawida
i nad Jego królestwem,
które On utwierdzi i umocni
prawem i sprawiedliwością, odtąd i na wieki.
Zazdrosna miłość Pana Zastępów tego dokona."
Ks. Iz 11,1-9
"I wyrośnie różdżka z pnia Jessego,
wypuści się odrośl z jego korzeni.
I spocznie na niej Duch Pański,
duch mądrości i rozumu,
duch rady i męstwa,
duch wiedzy i bojaźni Pańskiej.
Upodoba sobie w bojaźni Pańskiej.
Nie będzie sądził z pozorów
ni wyrokował według pogłosek;
raczej rozsądzi biednych sprawiedliwie
i pokornym w kraju wyda słuszny wyrok.
Rózgą swoich ust uderzy gwałtownika,
tchnieniem swoich warg uśmierci bezbożnego.
Sprawiedliwość będzie mu pasem na biodrach,
a wierność przepasaniem lędźwi.
Wtedy wilk zamieszka wraz z barankiem,
pantera z koźlęciem razem leżeć będą,
cielę i lew paść się będą społem
i mały chłopiec będzie je poganiał.
Krowa i niedźwiedzica przestawać będą przyjaźnie,
młode ich razem będą legały.
Lew też jak wół będzie jadał słomę.
Niemowlę igrać będzie na norze kobry,
dziecko włoży swą rękę do kryjówki żmii.
Zła czynić nie będą ani zgubnie działać
po całej świętej mej górze,
bo kraj się napełni znajomością Pana,
na kształt wód, które przepełniają morze."
Oczekujmy radośnie z Maryją, Gwiazdą Adwentu, na przyjście Emmanuela.